Suçluyum Biliyorum

Biliyorum sevgili okur ihmal ettim seni birkaç gündür, yazamadım bir türlü bloga.

Yazmak benim keyif aldığım bir şey onu yapmak zorunda olduğum için yapmak istemiyorum. Çünkü hayatta zorunda olduğumuz şeyler bizde bir süre sonra mutsuzluk ve stres yaratıyor.

Bu blog ve yazma sevgisi benim için öyle olsun istemiyorum.

Ben hayatta paylaşmanın her zaman önemli olduğuna inanan insanlardanım, üzüntü de aynı mutluluk gibi paylaşılmalı bence.

Bugünlerde yazmak dışında pek de bir şey yapamaz oldum; okuyamıyor, kültür sanat aktivitelerine katılamıyorum.
Evet, arkadaşlarımla kaşla göz arasında görüşebiliyorum ama yine de eksiklik hissediyorum.

Yazının da eskiden işime yaptığım gibi yoğun bir şekilde tüketip bitireceğim bir şey olmasını istemiyorum.

Biraz da o nedenleydi aslında ara verişim. Bloga ara verdiğim gibi aldığım yazma işlerini de azaltmıştım birkaç gündür.

Artık hiçbir şeye bahane üretmediğim için buna da bahane üretmeyeceğim. Bunda az da olsa tembelliğimin de payı olabilir tabii ki.

Belki daha az uyumalı daha çok yazmalıyım kim bilir.

Ama yazabilmek için aynı zamanda beslenmeniz gerekiyor, okumalı ve her şeyi takip etmelisiniz. Bunu yapabilmek için de enerjiye ihtiyacınız var.

Oysa bende bahar yorgunluğu başladı bile.

Siz öyle misiniz bilmiyorum ama ben kendimi herkesten daha çok yargılarım. Zaten ben varken beni kimsenin yargılamasına da gerek kalmaz. Çok kızarım kendime cezalandırırım bazen, mesela o çok istediğim kitabı almam, bekletirim.

Ne kadar yanlış, önce kendimizi anlayışla karşılamalıyız nasıl vücudumuzu dinliyorsak ruhumuzu da dinlemeliyiz. Bazen ruhumuz anlatmak istediklerini başka şekillerde dile getirir.
Mesela birden okumak isterseniz deli gibi bilin ki kafanızın dağılmaya ihtiyacı vardır. Okuyun o dönemlerde hatta mümkünse roman okuyun. Başka hayatları okuyun, başka dünyalar görün inanın iyi gelecektir.

Hayat stresli ve kasvetli ortamları her zaman servis eder önümüze. Ama bu yemeği yiyip yememek bizim elimizde. Bana da bu aralar bu tarz bir mönü sunuyor hayat.

Ama ben deneyimliyim, karnım aç aç olmasına ama bu yemeği yemeyeceğim.

Şimdilik kendime yeni yiyecekler arıyorum.

Siz de öyle yapın, stres dâhil hiçbir olumsuz duygunun bize faydası yok.

Hepimiz aslında son derece güçlü bireyleriz sadece gücümüzün farkında değiliz.

İşte o gücü çıkarıp kullanmanın tam da sırası. Çıkaralım onu içimizden ve dimdik ayakta duralım hayata karşı ne kaybederiz ki.

Sisli olabilir önümüzdeki yol ama sis de mutlaka kalkacak. Güneşli havanın tadını çıkarabilmek için sisli yolu takip etmek gerekebilir. Önemli olan vazgeçmemek, bakalım yol bizi nereye götürecek.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir